Het was alsof de persoon die op de stoel zat een tijdje was weggelopen. Zijn afwezigheid was zichtbaar, evenals de mogelijkheid dat de eigenaar van de jas zou terugkeren. Met deze installatie legde Boltanski de nadruk op de menselijke vergankelijkheid, op de poging om vast te houden aan wat er op de vlucht is, waarbij hij vooral aandringt op de persoonlijke betrokkenheid van de mens bij dit collectieve verhaal dat leven, geschiedenis, gedachte wordt genoemd.