Akoestische tests gericht op het vinden van de natuurlijke frequenties van de Oude Kerk zijn in de week ervoor uitgevoerd en vertaald naar een live optreden. Zeno van den Broek baseerde zijn werk op een methode die Alvin Lucier beroemd maakte met zijn compositie I Am Sitting In a Room (1969), waarin Lucier een tekst uitvoerde en opnam, afspeelde en steeds weer opnam, totdat hij geabstraheerd door de natuurlijke frequenties van de kamer. Deze ‘Lucier-methode’ werd gebruikt in de Oude Kerk, om de natuurlijke frequenties van het kerkgebouw te vinden. In plaats van tekst gebruikte Zeno van den Broek de klanken die onlosmakelijk verbonden zijn met de kerk: het transept orgel en versterkte klokken. De performance zorgde ervoor dat deze natuurlijke klanken tijdens het voorbijgaan van dit ochtendevenement evolueerden naar steeds meer abstracte resonanties, afgestemd op de architectuur van de kerk.